ညီမေလးရြာခဲ့တဲ့ မိုး

တိမ္ညိဳတို႕ စီးခ်င္းထိုး
ၿပိဳေတာ့မယ့္ မိုးရဲ႕ ငိုသံ
တား - ထား - ခြင့္ - လြင့္ - ျပယ္. . .

နကၡတ္တရာထဲက မိုး
ထစ္ခ်ဳန္းမဆဲ ခင္. . .
ပန္းရိုင္းတို႕ ကခုန္ၾက

ႏွင္းဆီေရာင္ေသြးတစ္စ ပုိက္လို႕
ဟုိး . . . အေဝးက မုိးရာသီထဲ
လြမ္း . . . . . . . . . . . .

“ညီမေလးေရ. . .
ရာသီေတြအတြက္
အခ်ိန္ဆိုတာ မလံုဘူး
မင္းအတြက္ အလြမ္းေတြ
ဒီလိုပဲ ပြင့္တတ္ပါတယ္”

“မိုးစက္ေတြက ေျမျပင္ကုိ
ငံု႕နမ္းတဲ့ ေန႕ရက္ေတြၾကားမွာ
အလြမ္းေတြဟာ ၾကည္ႏူးဖိတ္လြင့္တဝက္နဲ႕
မင္းစုိမွာစုိးတယ္’’. . .

“ရည္ရြယ္ခ်က္အတြက္
ယုံၾကည္ခ်က္လက္နဲ႕
ကိုးစားျခင္းမ်ိဳးတို႕က
ေရျပင္ကိုခိုးခိုးနမ္းလို႕”

နာက်င္ျခင္းမရွိတဲ့
ပန္းရိုင္းဘာသာေလးနဲ႕
မိုးရာသီ. . .
သိမ္႕ေမြ႕ေနတာ
ခ်စ္္ျခင္းဆိုတဲ့ သဘာဝေလ

ၾကယ္ေတြမႏုိးတဲ့ ည
အေမွာင္ရဲ႕တမ္းခ်င္းကို ၾကားသလိုမ်ိဳး
“လမင္းကသင္းကြဲ. . .
ေျမျပင္ကဂစ္တာအိုေတြငို”. . .
မိုးေတြထဲ ကခုန္ၾကတဲ့
“ျမဴးခုိ”ေသာ ရင္ဘတ္တျခမ္း
ေပ်ာ္ရႏိုး . . . ေၾကကြဲရႏိုးပါပဲ
ညီမေလးရယ္. . .

ဒီလိုပါပဲ . . .
လင္း ၊ မွိန္ တလွည့္နဲ႕
စကားလံုးပုတ္သိုးေနတဲ့ ေန႕နဲ႕ည
ေန႕စဥ္စားသံုးေနလိုက္ၾကတာ
“မိေဆြးသုန္ ေလးေတာင္
မိုးရြာေနျမဲေပါ့ကြယ္”. . .

“မုိးစက္ေတြထဲ ပန္းေကာက္သူ”
လက္မွာ ဝွက္ထားရင္း
ရင္ခြင္ေဝးသြားလိုက္တာ
“ဝတ္မႈန္ တျခမ္းကဲြ” လို႕ပါလား
ညီမေလးရယ္. . .