“စည္းမ်ဥ္းတစ္ခုရဲ႕ ဖြက္ထားတဲ့ သီခ်င္း”

ဒိြဟတို႕ အႏၶကိုမိုး
အေတာင္ေတြရုပ္. . .
ညေတြကို ငါကုိယ္တိုင္ေရးခဲ႕တဲ႕
အလကာၤတစ္ပိုဒ္နဲ႕ ဖြက္ခဲ့ပါတယ္

သိုးေဆာင္းတလက္ရဲ႕
အိပ္ရာဝင္သီခ်င္း. . .
ကိန္းဂဏန္းေတြေရတြက္
ရြာခဲ႕တဲ႕ ေျမျပင္ထက္က မိုးကို
မ်ဥ္းျပိဳင္တစ္ခုလို
အကၡရာေတြမွည့္ၾက . . .

ၾကည္ႏူးဖူးတဲ့လမ္းတအုပ္
ဒါ. . .
နင္ဆြဲျဖဲတဲ့့ အေျဖလႊာေလးတရြက္လို
ငါကလည္း မမွန္ခဲ့ပါဘူး

မနက္ျဖန္ဆိုတာ. . .
စစ္တုရင္တကြက္လို
ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ရုံနဲ႕
ပြင့္လာေစတဲ့ တံခါးမွ မဟုတ္တာ

နင့္ကို လြမ္းတယ္. . .
ငါ့ကုိငါ လြမ္းတယ္. . .
ေသြးရူးေသြးတန္းနဲ႕
ဟစ္ေအာ္ေခၚတဲ႕
ငါ့ အသံဟာ. . .
အသံတခုစာထိ မေရာက္ခဲ့ဘူးေလ

ညကုိစားတဲ့ အလြမ္း
ေနထြက္ရမယ့္မနက္မွာ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဖဲြ႕တစ္မႈန္ကုိ အသက္သြင္းဖို႕
ႏွင္တံထက္ . . .
ကဗ်ာေတြက ရြာၾကလို႕. . .
ငါ ထြက္ခြာသြားလိုက္ပါ့မယ္ကြယ္. . .

“ ” ကို ႏႈတ္ဆက္ပါလို႕
ခြဲခြာခ်ိန္တခုနဲ႕. . .
ညေနခင္းေတြကို စြဲဆန္႕ဖို႕
ဝွက္ဖဲေတြ ထုတ္မျပခဲ့တာ
ငါ. . . လြန္မ်ားလြန္ေနသလားကြယ့္

ျပိဳပါေတာ့ မိုးရယ္. . .
စိုပါေတာ့ ေျမရယ္ . . .
ထိုက္တန္တဲ႕ သီခ်င္းအတြက္
ငါ့မိုးကို နင္းပါ
ငါေသြးကို စားပါ
ငါ့ေႏြကမၻာကိုလည္း
ရုပ္သိမ္းလွည့္ပါေတာ့ကြယ္. . . ။ ။