သကၡရာဇ္အေဟာင္းတစ္ခုကို
ဖိနပ္တရံလုပ္ျပီး
စီးနင္းတဲ႔ . . .
တနဂၤေႏြရဲ႕ ည
ျဖဴ-စုပ္-ျငိဳး ေနရွာတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
ရင္ခြင္ပုိက္လြင့္လို႕. . .
ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့
နာရီဓါးသြားေအာက္က
ေလာကဓံထိုးစိုက္ခ်က္ထဲမွာ
ေရွာင္လိုက္ရွားလိုက္ . . .
အေမးေတြကေတာ့ၾကိဳလို႕
အေျဖက ေတာင္ကြယ္မွာရွိမွာပါ့ကြယ္
ဂစ္တာအုိကို ၾကိဳးျငိႇ
ႏွင္းထဲမွာလြမ္းသူကိုရွာသလို
ငိုသံကိုရစ္သမ္ ခက္မိသြားတာပါ
ေကာင္းကင္နဲ႔ေျမမွာ
ေနရာေတြကိုမထြင္းခ်င္းေတာ့
ေပါက္ခၽြန္းစုတ္စုတ္ကုိပဲ မီးသၿဂၤဳိလ္လိုက္တယ္
ရာသီကိုလြယ္အိပ္ထဲ အတင္းထိုးသြတ္
ညလက္တံေတြခိုလို႕
တိုးသဲ႔သဲ႔ အလင္းဆီ . . .
နာၾကည္းခ်က္ကလမ္းျပ
ရထားကဘူတာကိုႏႈတ္ဆက္
ကတိရဲ႕ သက္ေသမွာ ငါေသဆံုးသြား
ညကိုသူလုိကိုယ္လုိပဲ
ထားလိုက္ရတယ္ . . .
အမွားေတြကရင္ကိုတူးဆြ
အသိကို တစိမ့္စိမ့္စားေပါ့ . . . . .
ဝိေရာဓိစိတ္က ညကုိ ေခ်ာ႕သိပ္လို႕
လမ္းတဝက္မွာ ၾကယ္သံေလး က်ေပ်ာက္သြားခဲ့ရတယ္
ညဟာ . . . ႏႈတ္ - တိတ္ - သက္ - ၿငိမ္ . . . ။
0 ဒီပိုစ့္အတြက္ comment အေရအတြက္ -:
Post a Comment